356. සිත
- සරල ලෙස සිතෙහි හැකියාව වන්නේ දැන ගැනීමයි. තවද එය විපාකයකි
- මතකය යනු සිතෙහිම තවත් ක්රියාත්මක ස්වරූපයකි. අන් ආකාරයෙන් එයද විපාකයකි
- ස්වයංක්රීයව කර්ම සකස් වීමේ ස්වභාවයක් විපාක ක්රියාත්මක වීමේ ස්වභාවයක්ද ඇත
- විශේෂ පුහුණුවකින් මිස උපක්රම යොදා විනාශ කළ නොහැක. සතර මහා ධාතුවේ පාලකයා වන්නේද සිතයි
- යම් හේතූන් පවතීද එම හේතූන්ට අනුව ක්රියාත්මක වේ. කරුණාව, අනුකම්පාව සහ දයාව ආදියක් නොයෙදේ
- සිතට අවසානයක් නොමැත. අරමුණක් ද නොමැත. සිතෙහි පැවැත්ම වන්නේ මුලාවයි
- සිත යනු ගහකොළ, ඇළ දොළ මෙන් නිදහස්ව ක්රියාත්මක වන ධර්මතාවයකි. තණ්හාව උපාදානය ආදී ධර්මතා තුළ බැස ගැනීමේ ස්වභාවයක් ඇත
- සත්ය ලෙස හඳුනාගත් සංඥාවක් ඇත්නම් එය තුළ පවතී, එය බවට පත්වේ. අසත්ය ලෙස හඳුනාගත් යමක් ඇත්නම් එයින් ඈත්වේ. එය සිතෙහි ස්වභාවයයි
- පැවැත්මේ ධර්මතා මුලාවක් ලෙසද, නැවැත්මේ ධර්මතා නොමුලාවක් ලෙසද සංඥා ඉපද වූ විට සිත නැවැත්මේ ධර්මතාවය බවට පත්වේ
- එම උපක්රමය තුළ සිත නවතී. සිතින් මිදීමේ හැකියාව ලැබේ. අවසාන වේ. එය නිර්වාණයයි
